Recenzje

PAX” – o lisku, człowieku i świecie

Książka “Pax” (tekst Sara Pennypacker, ilustracje Jon Klassen, Wydawnictwo IUVI) to książka, którą na pewno dobrze zrozumiecie, zrozumieją ją Wasze dzieci. Mając psy, jesteśmy przecież blisko z dzikimi zwierzętami, z psowatymi, i cóż z tego, że udomowionymi?

Jak pani myśli… myśli pani, że jeśli w kimś jest coś dzikiego, to da się tę dziką część oswoić? Jeśli to jest w jego naturze? Odziedziczone?

Pax to lisek, Peter to człowiek, jego przyjaciel, a świat to świat – jest w nim m.in. miłość, złość, głód, wojna, śmierć – bardzo dosłowna śmierć, towarzysząca i liskom, i ludziom.

Recenzenci porównują “PAXa” do “Małego Księcia”. Ja przeszłam drogę o miłości do obojętności, czy nawet irytacji, jeśli chodzi o tę książkę, zwłaszcza gdy dorośli ludzie nadal twierdzą, że ich ulubioną książką jest “Mały książę” (trochę tak, jakby utknęli w jakiejś czasoprzestrzeni rozwoju własnej osobowości). Na szczęście “PAX” nie jest według mnie “Małym Księciem”. Jest bardzo ludzki, ludzko ułomny, dużo odczuwa i doskonale wie już, że nie żyje w bajce.

– Nie, ja się nie złoszczę. Nie jestem taki jak on. – Aha, rozumiem. Teraz rozumiem. Ale nie sądzę, że to się uda. Jesteś człowiekiem, a ludzie czują złość. – Ja nie. To zbyt niebezpieczne. (…) – Ojej, powiem ci coś: wszystkie uczucia są niebezpieczne. Miłość, nadzieja… Ha! Nadzieja! Mówisz o niebezpieczeństwie, co? Nie, nie da się uniknąć żadnego z nich. Wszyscy mamy w sobie beztię zwaną złością. Ona może nam służyć; wiele dobrych rzeczy wynika ze złości na złe rzeczy, wiele niesprawiedliwości zostaje naprawionych, ale najpierw wszyscy musimy dojść do tego, jak ją ucywilizować.

“PAX” to także przepiękne ilustracje. Może nie jest ich wiele, ale dałabym dużo, by choć jedną z nich mieć w postaci plakatu (może to jest pomysł, który trzeba podsunąć wydawcy?).

Zapraszamy Was do lektury tej powieści o “lisofcach”, odkrycia ich niezwykłego świata, ale też do odkrycia siebie w bohaterach i ich przygodach.

Odpięła jedną z kart wiszących na tablicy i podała mu. – Jest pusta – zauważył. – Teraz tak. Ale w takiej podróży jak twoja na pewno znajdziesz coś, czym ją zapełnisz. Własną prawdę, którą sam odkryjesz.

Leave a Comment

Your email address will not be published.

You may also like

Read More